BLK360
BLK360 SE
BLK2GO
BLK2GO PULSE
BLK ARC
BLK2FLY
BLK3D
Software
Accessoires
Toen we voor het laatst vertrokken, hadden de BLK360 en ik ons een weg gebaand van het noordelijke puntje van Schotland naar de zuidelijke kusten van Groot-Brittannië. Nu nodigen we je uit om ons over het kanaal te volgen naar het Europese vasteland! In deze post keren we terug naar de rechterkant van de weg (ten koste van mijn moedertaal) terwijl we Frankrijk verkennen op zoek naar meer scansites.
Net als zijn oude koninklijke rivaal Engeland strekt de architecturale geschiedenis van Frankrijk zich uit over millennia, wat een uitgebreide selectie van stenen structuren in een staat van verval oplevert waarop de BLK360 zijn puntenwolk-magie kan loslaten. Dus trek je wandelschoenen aan en ga met mij en mijn gebroken Frans op een ‘voyage touristique de recherche’ in het Franse platteland!
BLK360 Werkt aan Dolmens en Romeinen; Kastelen ook!
Met een landoppervlak zo groot als Texas en slechts een maand om alles te zien, beperkte ik mijn onderzoek tot de westelijke en zuidelijke regio's van het land, waar ik de meest scanwaardige (1) locaties van Frankrijk vermoedde te vinden. Deze bliksemreis leverde genoeg scans en verhalen op om nog eens een half dozijn blogposts te vullen, maar ik zal me beperken tot de belangrijkste locaties en hoogtepunten:
Chronologisch en geografisch goed gesitueerd dienden de gigantische (zowel in omvang als reikwijdte) megalithische monumenten van Bretagne als startpunt. Het meest bekend om zijn lange rijen rechtopstaande stenen, of menhirs, omvat de megalithische concentratie rond Carnac ook talrijke dolmens – prehistorische composities van rechtopstaande stenen + dekstenen – en tumuli – soortgelijke constructies bedekt met aarde of kleinere stenen.
Terwijl de BLK360 en ik verschillende van deze monumenten scanden en schetsten, waren misschien wel het meest fascinerend de zogenaamde Dolmens Mane Kerioned. Deze groep structuren, daterend van ongeveer 3500 v.Chr., omvat twee schijnbare galerijgraf-dolmens, ongeveer 6 meter en een hoek van 90 graden van elkaar verwijderd, in een bosrijke open plek aan de rand van een snelweg. Wandelend – of scannend – over de open plek ontdek je een smalle trap die leidt naar een derde, ondergrondse stenen kamer bijna binnen de talud van de snelweg! Binnenin bevinden zich rechtopstaande stenen vergelijkbaar met die erboven, maar met unieke rechthoekige en kronkelende lijnengravingen die zichtbaar worden met behulp van een zaklamp en binnen de laserscan.
Vanuit Carnac volgde ik de Loire-vallei, waar de BLK360 nog meer dolmens vastlegde die zich bevonden in achtertuinen (Dolmen de Bagneux) en wijngaarden (Dolmen de Curton), voordat ik verder zuidwaarts trok naar het stroomgebied van de Dordogne. Mijn eerste – en meest vruchtbare – stop was Périgueux, waarvan de prominente 19e-eeuwse romaans-achtige kathedraal misschien een eerbetoon is aan het vroegere leven van de stad als de Gallo-Romeinse nederzetting Vesunna. Meer direct bewijs van dit verleden blijft in de vorm van een antiek amfitheater, cilindrische tempel en woning – verschillende daarvan waren het onderwerp van BLK360-scans.
Het meest ambitieuze scanproject tot nu toe was echter een gelaagde constructie van Romeinse muur en poort, 'Porte Normande', die een middeleeuws gemeentelijk gebouw en fort ondersteunt (passend genaamd 'Château Barrière', aangezien het interieur was afgesloten voor publiek). In de loop van een dag werd de omtrek van meer dan 230 meter vastgelegd in 75 opstellingen met de BLK360.
Na Périgueux volgde ik de Dordogne naar de Vézère-rivier, waar meer middeleeuwse ruïnes zich vermengen met enkele van de oudst bekende bewijzen van menselijke bewoning – beschilderde grotten en rotsopvangplaatsen die dateren uit het Magdalénien, meer dan 15.000 jaar geleden. Hoewel ze ver voor de oorsprong van mijn studie dateren – in feite vóór het idee van architectuur – waren deze artistiek verrijkte natuurlijke omgevingen toch indrukwekkend om de ongelooflijk lange tijdschalen van menselijke en geologische geschiedenis te begrijpen. Zo oud zelfs dat mijn volgende groep scansites relatief recent leek.
Verder zuidwaarts zochten de scanner en ik de spectaculair gelegen, zogenaamde Katharenkastelen van de Languedoc. Bovenop kliffen in de schaduw van de Pyreneeën was het vanuit de valleien vaak moeilijk te onderscheiden waar de rotsen eindigden en het steenwerk van deze verspreide vestingen begon. Nadat ik met de (gelukkig compacte) BLK360 naar deze hoogten was geklommen, werden voegen en naden, gewelven en balken zichtbaar. Bij locaties zoals Les Quatre Châteaux de Lastours, waar vier individuele kastelen de hoogten van een bergkam sieren, toonde de BLK zijn bereik door punten vast te leggen van het naburige kasteel, gescheiden door 50 meter hellend terrein.
Representatie tijdens reconstructie bij Forteresse d'Oppède le Vieux
Net over de oostelijke grens van de Languedoc, in de Provence, ondersteunen vergelijkbaar dramatische hellingen het vervallen kasteel Forteresse d'Oppède le Vieux. Heersend over het middeleeuwse dorp met dezelfde naam, staat het voormalige fort centraal in conserverings- en reconstructie-inspanningen door een vrijwilligersteam onder leiding van Jean-Jacques Lohier. Voor een dag in oktober omvatte dat team ook mijzelf, partner Emily Kruse en de BLK360.
Na een rondleiding door de site, inclusief angstaanjagende steigerklimtochten en ladderklimmen, begonnen we met het scannen van het blootgestelde interieur van het rechthoekige fort. Het Forteresse-team was bovendien uitermate gastvrij door ervoor te zorgen dat we deelnamen aan de gebruikelijke lunchpauze met heerlijke broden, kazen, taarten en sterke dranken! Dit alles was niet alleen noodzakelijk om het team te voeden bij het stabiliseren van de torens en gewelven van het kasteel, maar ook een gelegenheid om – voor zover onze gebrekkige versies van elkaars talen het toelieten – het werk van gedeeltelijke reconstructie en de betekenis van representatie in dat proces te bespreken.
Een bewijs van dit feit is een set plattegronden die door een andere Harvard-student ongeveer twintig jaar eerder zijn getekend en recent werk op de locatie hebben geleid. De op locatie geproduceerde scans dragen nu bij aan dit representatieve continuüm; ze verrijken, verbeteren en zelfs corrigeren deze bronnen voor reconstructie.
Elias Logan's "3D"-Scanverwerkingspraktijken
In dit verband is het de moeite waard om enkele van de 'post-processing'-praktijken te delen die ik gebruikte bij het creëren van representaties van de rotsen – in verschillende vormen – die het onderzoeksgebied vormden.(2)
- Definiëren: Mijn eerste stap bij het openen en bewerken van een samengestelde scan in Leica's Cyclone Register 360 PLUS-software is het bepalen en definiëren van een externe grens. Ik laat het “natuurlijke” bereik van de scanner vaak de vorm suggereren, waarbij ik de dichtheid van punten gebruik om een gebied af te bakenen en alle andere gegevens buiten deze grens uit te sluiten. De polygonale trimtool van Register 360 PLUS maakt het eenvoudig om deze grens te tekenen en met de optie ‘delete outside’ overbodige gegevenspunten te verwijderen.
- Verwijderen: Met de trimtool in Register 360 PLUS kun je ook eenvoudig 'binnen verwijderen'. Deze functie gebruik ik om sporen van menselijke figuren (zoals mezelf) en objecten uit individuele opstellingen of de samengestelde scan te verwijderen. Hoewel menselijke figuren soms nuttig kunnen zijn om schaal of context te tonen, worden ze vaak slechts gedeeltelijk vastgelegd en leiden ze daardoor af in plaats van doelbewust bij te dragen.
- Tekenen: Waar 3D-scannen en Register 360 PLUS echt baanbrekend zijn, is in het maken van tekeningen op basis van de vastgelegde gegevens. Een eenvoudige methode is het verplaatsen en inzoomen binnen de scan om interessante uitzichten te exporteren als afbeeldingsbestanden. Meer geavanceerd is het gebruik van de TruSlicer-weergave in de software om verticale of horizontale doorsnedes door de gegevens te maken, ideaal voor professionals die bekend zijn met orthografische projecties.
Deze beelden kunnen worden geëxporteerd en verder worden verwerkt in programma’s zoals de Adobe Creative Suite. Ik heb ook korte stop-motionvideo’s gemaakt met afbeeldingen die zijn samengevoegd tot GIF’s, en vloeiendere animaties met schermopnames (met hulp van Leica's Andy Fontana). De mogelijkheden zijn eindeloos en laten veel ruimte voor verbeelding en experiment!
Terwijl ik deze computationele paden blijf verkennen, blijven we met de BLK360 door Europa reizen. Naarmate de temperaturen dalen, trekken we naar zuidelijkere breedtegraden; dankzij het milde mediterrane klimaat kunnen we het veldseizoen verlengen. De volgende post richt zich op de unieke architecturale overblijfselen van twee prehistorische eilandculturen: de Nuragische beschaving(en) van Sardinië en de tempelbouwers van Malta. Naast de structuren zelf zullen bijbehorende artefacten de dialoog over representatie in mijn vakgebied – architectonisch ontwerp – verrijken. Fascinerende ontdekkingen en gesprekken wachten op ons. Tot de volgende post, ci vediamo!
1 Zie mijn ‘4-C scanningscriteria’ in een eerder bericht over Schotland: https://shop.leica-geosystems.com/blog/scanning-scottish-cairns-and-castles-elias-logan-and-blk360-round-2
2 Voor een meer uitgebreide handleiding over de softwaretools, in het bijzonder Leica’s Cyclone Register 360 PLUS, verwijs ik lezers naar Leica’s videotutorials hier: https://leica-geosystems.com/en-us/products/laser-scanners/software/lei…
Disclaimer: Dit artikel bevat de Leica BLK360 G1. Verken de uitgebreide mogelijkheden van het nieuwste BLK360-model hier.
